Recenzja: Emilia Szelest "Wystarczy kochać"

„Wystarczy kochać” jest niesamowitą historią, opartą na błędach, przyjaźniach i miłości. Autorka przenosi nas w muzyczną trasę koncertowa, serwując wiele ciekawych a zarazem życiowych sytuacji. Udowadnia nam, że trzeba biegać za marzeniami, a przede wszystkim nie pozwolić im odejść.

Recenzja: Julia Quinn "Bridgertonowie. Mój książę"

Jest moda na literaturę erotyczną oraz ich ekranizacje to teraz pojawia się na literaturę, której fabuła dzieje się w 1813r. Jest to czas gdy brytyjska arystokracja szykuje się na cykl bali, podwieczorków. Każda młoda kobieta liczy, że w trakcie trwającego sezonu znajdzie idealnego kandydata na męża. Jednak nie Daphne.

Recenzja: Sonia Rosa "Zrobiliśmy coś złego"

„Zrobiliśmy coś złego” jest ciekawą odmiennością w gatunku thriller. 

"Zuzanna i Adam to para, jakich wiele. Mieszkają w niewielkim miasteczku nad jeziorem i pracują w tym samym gabinecie stomatologicznym. Żyją z dnia na dzień. Pewnego dnia dzieje się jednak coś strasznego. Po tragicznym wypadku muszą podjąć decyzję, która na zawsze zmieni ich życie. Kolejne dni są koszmarem. Wyrzuty sumienia nie dają im żyć, a ich codzienność zamienia się w piekło.

Do tego ktoś wie, co zrobili i zaczyna ich szantażować. chce, by zapłacili za swój błąd.

Pewnego dnia Adam znika. Zuzanna wie jedno, musi zrobić wszystko, by go odnaleźć.”

Recenzja: Ewa Pruchnik "W cieniu dobrych drzew"

Jako, że nie jestem czytelnikiem literatury obyczajowej to tak jak zapowiadałem usiadłem do powieści autorstwa Ewy Pruchnik, wydanej nakładem Szósty Zmysł. To już trzecie dzieło kobiety szalenie wrażliwej i uczulonej na różne przejawy miłości, która z niesamowitą dawką subtelności przelewa je na papier. 

Gra: "Kroniki zbrodni"

Zbieram się za przedstawienie wam kontynuacji udanej serii gry Kroniki Zbrodni, czyli Kroniki Zbrodni seria Millenium. Pierwszy raz z tytułem pod nazwą Kroniki Zbrodni zetknąłem się około października 2018 roku i byłem początkowo nastawiony sceptycznie. Dlaczego?

Gra detektywistyczna z dodatkową aplikacją. Czyli w co ja będę grał? W planszówkę czy w gierkę na smartfonie?

Recenzja: Alessandro Alciato, Andrij Szewczenko "Szewczenko. Moje życie, moja piłka."

Dobra. My, dzieciaki urodzone w latach 90 i trochę wcześniej nazwisko Szewczenki przyjmujemy z uśmiechem. No bo tak na poważnie - pokażcie mi jedno boisko w tym kraju, na którym obok Ronaldo (nie Cristiano!), Kluiverta, del Piero czy Zidana nie było nazwiska Szewczenki na piłkarskich koszulkach z bazarku. Będzie bardzo trudno znaleźć! 

Recenzja: Kim Holden "Promyczek"

Przyznam szczerze, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Jednak nie jest to pierwsze spotkanie z tego typu gatunkiem. 

Jest to opowieść pełna tajemnic oraz emocji jakie wywołuje Kate. Jest ona prawdziwym Promyczkiem, jej charyzma i charakter powodują to, że ludzie chcą poznać ją bliżej. Nie potrafi się gniewać a siebie przeważnie stawia na drugim miejscu. Ponadto skrywa pewne tajemnice, które wraz z upływem czasu nabierają barw. Nie jest zresztą jedyną tutaj osobą, która skrywa sekret.